Birleşmiş Milletler Eğitim, Bilim ve Kültür Teşkilatı (UNESCO) tarafından, 1999 yılında "Uluslararası Anadil Günü ilan edilen 21 Şubat vesilesiyle verilen önergede Türkiye'de ana dilde eğitimin yasaklanmasının sebebi soruldu.
BDP Van Milletvekili Kemal Aktaş'ın verdiği soru önergesinde şunlara yer verildi; Türkiye'de 36 anadil konuşuluyor ve bunlardan 18 tanesinin yok olmaya yüz tuttuğu tespit edilmiştir. Dillerin yok olmasının nedeni o dillerin eğitim ve kültür alanında kullanılmıyor olmasıdır."
Aktaş'ın önergede Başbakanın yanıtlaması istemiyle 5 soru sordu.
Aktaş Önergesinde şu temel noktalar öne çıktı; Türkiye'nin özellikle farklı dillerin ve kültürlerin desteklenmesi ve korunmasını öngören uluslararası sözleşmelerin ilgili maddelerine çekince koymasının sebebi nedir? Bu şekilde kaç adet sözleşmeye çekince konulmuştur? Bu çekinceleri ne zaman kaldırmayı düşünüyorsunuz?
Son 12 yılda hükümetleriniz döneminde bolca demokrasi paketleri açtığınızı iddia etmenize rağmen; halen Türkiye'de Kürt dili ve kültürü ile diğer dil ve kültürlerin tanınarak yasal güvenceye kavuşturulmamasının nedeni nedir? Bu konudaki yasal düzenlemeleri ne zaman yapmayı düşünüyorsunuz?
Dünyanın demokratik ülkelerinde farklı dillerde eğitim ve kamusal hizmet sunulması devletin vatandaşlarına karşı bir yükümlülüğü olarak algılanırken; Türkiye'de kendi anadilinde kamusal hizmet ve eğitim talep eden yurttaşlara özel kurslar ve paralı tercüman hakkının sunulması demokratik değerlerle örtüşmekte midir?
